سورت‌السحور (شعری از سید علی صالحی)


دردْبُرانِ بی‌دیگری زیستن است مرگ
مرحمتِ خاموشِ با خود گریستن است مرگ
مرگ
خواهرِ خواب‌آلودِ سَحَرگاهی من است
که بی‌نیازم می‌کند از مویه‌های نگفت
از حرف، از هیچ، از ممکناتِ مُفت.


دارالدوایِ من و درمانِ منتهاست مرگ
نجاتم می‌دهد از بی‌چطورِ صبح
از باچرایِ شام
تمام!


مرگ
لَمْ‌یَلَد است از هر چه بودِ با
وَلَم یولَد است از هر چه هستِ بی
هی با تو از بی منِ تمام!
زیستن اگر همین گریستنِ من است
دی مرا این لحظه‌ی دیگرم بس است
این همه نقطه ...!
تمام!

/ 6 نظر / 18 بازدید
سارا

تنها امید زندگیم این است: می میرم! مصراعی از یه غزله..

آیوت

مطالب مفید و خواندنی دارید سپاس[گل]